Spelletjesmiddag; hockey

Ha lezers van mijn blog!  

Je herkent het vast wel: de spelletjesmiddag voor koningsdag komt er weer aan! Veel vrijwilligers en ouders worden gevraagd om mee te helpen. Ieder krijgt een eigen spel toegewezen, waar verschillende groepjes kinderen langs komen om dat spel te spelen. De bekendste spellen: spijkerpoepen, zeskamp, kruiwagenrace en bij mij op school: hockey. Bij dit spel werd ik ingedeeld. Een leuk spel waar de kinderen actief mee kunnen doen, een wedstrijdje kunnen spelen en waar ze kunnen laten zien dat ze tegen hun verlies kunnen, zo dacht ik. Nu de spelletjesmiddag afgelopen is, denk ik er toch net iets anders over.. 

 Trrr, de bel gaat en de kinderen rennen (lees: stormen) door heel de school heen, op zoek naar hun eerste spel. Al gauw komen er bij mij 12 over enthausiaste kinderen die, alle 12, alvast een hockeystick vast pakken en op elkaar in gaan hakken. Het fluitje, dat ik meegenomen had, komt goed van pas. Een schel geluid zorgt ervoor dat de kinderen hun stick weer neerleggen (lees: gooien) en aan de kant komen zitten. (Mijn gedachte op dat moment: Pffft, deel 1 gehad!😅) De korte uitleg van 2 minuten duurt de kinderen al veel te lang. "Juf, we kennen het spel allang!", "Juf, gaan we nou eindelijk beginnen?", "Pff, al die regels zijn helemaal niet nodig hoor!" Na deze kreten 2 minuten aangehoord te hebben, geef ik de belangrijkste regel mee: "Houd je hockeystick onder je knie! Echt niet hoger, want anders kan je anderen snel bezeren." Aan alle ja's van de kinderen, hoopte ik dat deze regel was blijven hangen.. Dit was een tevergeefse hoop..😩

 In de volgende blog schrijf ik de afloop van deze leuke, gezellige (dat was het echt!), maar ook compentieve spelletjesmiddag. 

 Liefs van Anne